Beautiful Footpath

Het tweede deel van onze huwelijksreis brengt ons op de wandelpaden van Schotland. Alhoewel het hiken, de rugzak en het kamperen vorig jaar heel gewoon was, is het na 2 weken all-inn in Mexico wel even wennen aan het natte Schotland. Wat een overgang.. Ook moeten we even wennen aan onze (fantastische) nieuwe spullen. We lopen met nieuwe rugzakken, slaapzakken en tent. En na het opbouwen van een routine in 6 maanden tijd, moet je die dus opnieuw gaan uitvinden. Na een dag lopen, rugzak verstellen, tent anders inrichten ed zijn we er over uit, wat een heerlijke nieuwe gear hebben we. Niet om het minste omdat we maar liefst 4kg lichter zijn dan op de PCT. Dat betekent nogal wat voor de kilometers die we kunnen maken. En dat komt heel goed uit, want we hebben het ambitieuze idee om eerst de West Highland Way te lopen, Ben Nevis te beklimmen en daarna the Cape Wrath trail te lopen in ongeveer 3 weken. Over 3 weken weten we of het te ambitieus was!

De start van de West Highland Way begint met een rustige start van 5 km (na dagje vliegen en boodschappen doen) tot we een eerste mooie kampeerplek zien in het zonnetje. We gaan rustig even zitten, avondmaaltje koken, chillen en als de wind een beetje gaat liggen zetten we de tent op. Rookie mistake. Want geen wind, betekent midges! Nog niet zoveel als we gezien hebben op filmpjes maar best wel irritant en die gaan dus ook snel in je tent zitten. Maar daar leren we van, als er geen insecten zijn eerst de tent opzetten voor je ook maar iets anders doet.

Maar gelukkig zijn de midgets de rest van de WHW geen probleem, want we maken kennis met de andere kant van Schotland: regen. De resterende 6 dagen komt er elke dag wel wat regen uit de hemel. Van kleine miezer tot bakken met water. Maar dat mag de pret niet drukken! We slapen lekker een avondje binnen om een beetje op te drogen, pakken elke kans aan om onze natte kleren en spullen in de zon te drogen en accepteren dat dit erbij hoort!

Schotland is in ieder geval alles wat we hadden verwacht en gehoopt. We lopen langs meren door bospaadjes, over groene velden vol met varens en glooiende bergen om ons heen. Het is ronduit prachtig en op 1 dag na, is het pad zeer goed te doen en dat zien we aan de kilometers! Ze vliegen voorbij en voor we het weten staan we op de camping aan de voet van Ben Nevis (1345 meter). We vullen de nodige calorieën aan (patatjes!) en maken een plan voor de volgende dag: de beklimming van Ben Nevis.

De weerberichten zijn in eerste instantie niet zo best, buien en kans op onweer. Niet het beste weer om een berg op te gaan. Maar gelukkig verandert de voorspelling in de loop van de avond en verdwijnen de onweer kansen, het wordt zelfs droog en helder zeggen ze! We besluiten om 04:30u te starten met de beklimming. Zo blijven we hopelijk de regen voor en kunnen we de tent laten staan. We hebben dus een extra lichte rugzak. We vliegen dan ook de berg op en zonder al te veel moeite zijn we in 2,5 uur boven. Helaas betrekt het weer een beetje en zitten we in een wolk, niet veel uitzichten dus. Gelukkig trekt het heel even open en krijgen we een prachtig uitzicht aan één kant! Na 3 kwartier (tevergeefs) hopen dat de andere kant ook open trekt lopen we weer naar beneden.

Om half 11 lopen we de camping weer op, daar relaxen we eventjes en breken we rustig onze tent af om de laatste 4km naar Fort William te lopen. Het eindpunt van de West Highland Way. Helaas eindigen we ook in lichte miezer. Maar dit deel zit er in ieder geval op en is zeer geslaagd! Vanavond verwennen we onszelf op een heerlijk bed in een prachtige B&B. Wellicht de laatste nacht in een warm bed voor de komende 2 weken..