Beautiful Footpath

PCT Californië – sectie B – Warner Springs naar Cabazon – 155km – 17 april tot en met 27 april

Inmiddels zijn we zo’n 2 weken aan het lopen. Het voelt echter alsof we al maanden weg zijn. Het pad is elke dag weer anders, elke dag weer mooi op zijn eigen manier en heel eerlijk soms zien we het nauwelijks omdat het best hard werken is. We merken dat er al dingen langzaam veranderen, je zintuigen worden sterker, onze kleren gaan al wat losser zitten. Het eten smaakt een stuk lekkerder en niks smaakt zo lekker als een blikje soda dat je krijgt van een wildvreemde als je net 30km van een berg naar beneden bent komen lopen in de hitte.

We ontmoeten dagelijks nieuwe mensen en zien ook steeds vaker dezelfde gezichten. Er gaan dagen voorbij dat je op 1 dag bij elke pauze dezelfde personen tegen komt en andersom, frogging noemen ze dat. En dan verdwijnen ze ineens en zie je ze nooit meer terug, althans voor alsnog. Met iedereen is het makkelijk om een praatje te houden. We hebben immers allemaal hetzelfde doel: Canada. We maken dezelfde dingen mee, hebben het zwaar op dezelfde punten en ervaren dezelfde hoogtepunten. Dat schept een band ook al ken je elkaar (nog) niet!

We beginnen inmiddels in onze benen ook wel te voelen dat ze dag in dag uit aan het lopen zijn en dagelijks toch ook best veel hoogtemeters maken. We zijn toe aan een douche, een wasmachine en een bed, gelukkig staat in deze sectie een bezoekje aan Idyllwild gepland! We willen daar één nachtje slapen, maar dat worden er uiteindelijk twee.

Want voordat we naar Idyllwild kunnen staan er nog een paar dagen lopen op de planning, met veel hoogteverschil. En inmiddels is het in heel Californië noodweer, veel storm, hagel en sneeuw. Van het noodweer zelf merken we, afgezien van wat flinke windvlagen en wat kou niet heel veel. Wel lopen we al snel door een besneeuwd landschap. Het is prachtig om te zien maar omhoog lopen door de sneeuw is erg zwaar en vertraagd ons een beetje.

We wilden graag rond het middaguur in Idyllwild aankomen om lekker te lunchen en te wassen, maar we rollen pas om 1900uur van de berg af Idyllwild in. We zijn super moe en dus erg blij als er toevallig iemand op de parkeerplaats is die ons een lift geeft naar het centrum van het stadje. We eten snel een (enorme) pizza maar zijn zo moe dat we hem bijna niet proeven en moeite moeten doen om niet in slaap te vallen. Na de pizza lopen we dan ook snel naar de camping om onze tent op te zetten en te gaan slapen.

De volgende dag zijn we echter nog steeds zo moe en moeten we al onze klusjes nog doen dus we besluiten om een nachtje extra te blijven. Binnen in dit geval! Wat hemels! Een bed, eigen douche, stroom. Daar knapt een mens van op!

Genoeg energie weer om de volgende dag vol goede moed te beginnen aan de klim vanuit Idyllwild naar de top van de San Jacinto. Eerst 800 meter omhoog, dan 10km naar de noordkant van de berg en dan nog 500 meter omhoog naar de top. Het is echter te veel om het in 1 keer te doen en we besluiten de top over te laten voor de volgende dag. Eenmaal boven staat er ons een prachtig uitzicht te wachten! Al het ploeteren wordt dubbel en dwars beloont!

Dan gaat het afdalen beginnen, 2800 meter naar beneden naar Cabazon. Het einde van deze sectie, waar we in Banning (buurdorpje) nog op de valreep een hotelletje pakken, lekker bij de mac eten en genoeg resupply doen voor onze volgende stop in Big Bear Lake. We zijn benieuwd wat de volgende sectie weer voor ons in petto heeft!