Beautiful Footpath

In september 2020 is het na maanden trainen en veel Covid 19 onzekerheid dan toch eindelijk zover, we gaan naar Frankrijk om de Mont Blanc te beklimmen. Na een korte huttentocht in Italië (Tour du Mont Fallère) rijden we naar Chamonix. Vanaf hier begint de “Mont Blanc Expeditie”. Voor we ons bij de groep voegen hebben we nog een paar dagen vrij in Chamonix.

Dan is het tijd om naar onze accommodatie te gaan in Chamonix (Chalet Tissières). Dit wordt voor de komende week ons “thuisbasis”. We zijn niet de enigste groep van Mountain Network die in het Chalet verblijven. Als we aankomen is net één groep terug van het beklimmen van de Mont Blanc en een tweede groep komt dezelfde dag terug van het beklimmen van de Gran Paradiso. We starten de week met een (heerlijke) maaltijd in het chalet met ons groepje (wij zijn maar met zijn vieren) terwijl we luisteren naar alle (grote) verhalen van de andere groepen over wat er ons nog te wachten staat. Oei het gaat nu toch wel echt serieus beginnen!

Dag 1 ontmoeten we onze gids (Antoine) en vertrekken we naar Mer de Glace om te oefenen met lopen en klimmen op stijgijzers. Een super leuke dag, maar wel op sommige momenten al zwaar en soms ook best griezelig.

Dag 2 en 3 staan in het teken van de Gran Paradiso. Eerste dag is de aanloop naar Rifugio Vittorio Emanuele II (2735 m). We stijgen 783 meter en lopen in ongeveer 2 uur naar de hut. Hier zullen we vannacht slapen. Tijdens het eten vertelt Antoine hoe de volgende dag eruit zal zien. Vanwege de gletsjer omstandigheden nemen we een andere route waarbij we pas na 2 uur lopen de gletsjer opgaan. Op die manier vermijden we een heel steil en ijzig stuk gletsjer. Uiteindelijk een langere route, maar minder zwaar. We vertrekken rond half 5 de volgende ochtend om na een pittige klim zonder veel zicht uiteindelijk alle vier de top van de Gran Paradiso 4061m) te halen! We maken ongeveer 1350 hoogtemeters om vervolgens weer 2100 meter te dalen naar de auto. Wat er nu ook gebeurt de eerste top is in the pocket!! Nu hopen dat de klim niet al een grote aanslag is geweest en we er qua spierpijn genadig vanaf gaan komen.

Na een actieve rustdag waarbij we oefenen met rotsklimmen (leuk!) gaan we beginnen aan waarvoor we hier zijn gekomen, namelijk het beklimmen van de Mont Blanc (4810m). Dag 5, 6 en 7 gaan we hiervoor gebruiken. Net als bij de Gran Paradiso is dag 5 een aanloop dag naar Refuge de Tête Rousse (3167m). We stijgen vandaag 750 meter en overnachten in de hut. De volgende ochtend starten we rond half 6 in de ochtend, wat later is dan normaal. Maar vanwege het warme weer willen de gidsen (we hebben er inmiddels twee, 1 voor ons en 1 voor de andere twee uit onze groep) in het licht het Goûter Couloir over zodat ze eventuele steenval sneller kunnen zien. Na een pittige klim komen we aan in Refuge du Goûter op 3835 meter. Op dat moment twijfelen we allebei of ik (Suus) het wel ga redden om de top van de Mont Blanc te halen. Ik heb het namelijk al behoorlijk zwaar. Maar zowel Erwin als Antoine doen net alsof alles nog helemaal goed gaat en de optie om achter te blijven in de hut wordt niet eens besproken. Dus na een korte break trekken we onze schoenen weer aan en is het op naar de top! Ik zal niet liegen elke stap die ik vervolgens zette was zwaar en de weg omhoog was een gevecht met mezelf. Maar zodra we de Dôme du Goûter voorbij waren (niet over de top van de Dome helaas) en we de top van de Mont Blanc konden zien liggen was er toch weinig wat er nog mis kon gaan. Het eerste stuk vanaf de Gouter hut hebben we in een verrassend tempo gelopen en het weer is werkelijk een prachtige waardoor tijdsdruk gelukkig nagenoeg niet aanwezig is. Jammer genoeg moet het steilste en zwaarste stuk nog komen en denk ik bij elke stap dat ik niet verder kan. Maar dankzij het geduld van Antoine en de bemoedigende woorden van Erwin lukt het toch om gewoon door te lopen, pas de laatste paar honderd meter moet ik een paar keer even stoppen om op adem te komen en een hap te eten. En dan is de top daar ineens toch! We hebben hem zelfs een minuut of 10 helemaal voor onszelf. Het besef dat dit gelukt is komt nog niet meteen, maar wat een ervaring! Dan helaas nog eventjes bijna 1000 meter naar beneden.. om rond 4 uur in Gouter aan te komen. We hebben we de lunch gemist dus vieren we onze beklimming met een (niet echt lekkere) pruimentaart! Na het avondeten moeten we alweer snel ons bed in om proberen te slapen. De volgende ochtend lopen we eerst naar Tete Rousse om daar te ontbijten, vandaaruit dalen we af naar het treintje en de kabelbaan die ons weer bij onze auto brengt. Terug in Chamonix begint langzaam te bezinken dat we de top van Mont Blanc hebben gehaald! Dat vieren we met een groot bord eten en een flesje wijn 🙂 en vooruit ook een ijsje :P.