Beautiful Footpath

PCT Washington – sectie J – Snoqualmie Pass naar Stevens Pass – 112 km – 13 september tot en met 16 september

Daar gaan we dan, misschien wel de spannendste etappe tot nu toe. Nu om ons heen veel hiker stoppen, vanwege de branden en rook, vragen we onszelf soms af wanneer wij ook gedwongen worden om te stoppen. Zou de rookontwikkeling van de Boltcreek fire toch heftig zijn om voorbij Stevens Pass te kunnen komen? De vooruitzichten zien er niet slecht uit, maar omdat we geen internet hebben vragen we aan Brian om het nieuws en de rookontwikkeling een beetje in de gaten te houden zodat hij ons een beetje op de hoogte kan houden via onze GPS.

Maar de situatie rondom de rook lijkt vooralsnog goed te doen. Dat komt mede door het weer. De wind is gaan liggen en de mist en regen is opgekomen. Dat betekent dat we de eerste 1,5 dag niks zien van de uitzichten onderweg. Wat wel jammer is, want deze sectie wordt beschreven als één van de mooiste van de PCT. Maar gelukkig trekt het op een gegeven moment open en zien we de mooie uitzichten verschijnen. Het blijft wat onguur weer, de herfst is echt begonnen in Washington, maar we krijgen wel mooie views terug voor de lange klimmen die we maken. We zien de prachtige vergezichten die Noord Washington zo mooi maken, Chimney Rock West, Mt. Daniels en de gebergtes en meren hieromheen. Omdat het even onzeker was of we hier nog wel zouden lopen voelt elk uitzicht als een cadeautje en zijn we enorm dankbaar dat we dit deel van Washington nog mogen zien.

Doel van deze sectie is Stevens Pass, een ski gebied met een lodge waar ze normaal gesproken een winkeltje en restaurant hebben. Door de Boltcreek fire is echter de weg dicht en hebben ze ook de faciliteiten gesloten. We hopen echter dat de hikerbox vol zit met eten van hikers die gestopt zijn. We hebben namelijk wel genoeg eten bij om in Stehekin te komen, maar omdat dat 8 dagen lopen is, konden we maar het minimale meenemen. Een paar extra snacks zouden zeker welkom zijn. Aangekomen bij Stevens Pass blijkt de hikerbox echter bijna leeg. Maar we kunnen wel een uurtje binnen zitten en onze spulletjes opladen. We maken deze avond ook dankbaar gebruik van het internet bereik om de laatste fase van ons avontuur te plannen. Het einde is in zicht, maar we hebben eerst nog een (schijnbaar) prachtige sectie in het verschiet!