PCT Washington – sectie H – Cascade Locks naar White Pass – 230 km – 30 augustus tot en met 6 september
Washington!!! Jaja we starten aan onze laatste staat! En dat gebeurt door de iconische Bridge of the Gods over te steken. Een foto die we al honderden keren voorbij hebben zien komen in youtube filmpjes en op instagram. En nu staan we er eindelijk zelf. De start van, wat ze zeggen, mogelijk het mooiste deel van de PCT en ook het begin van het slotstuk. Want hoewel we nog 800km moeten, voelt het na bijna 3500km toch alsof het einde in zicht is.
Dus vol goede moed gaan we van start. Heel nieuwsgierig wat Washington ons gaat brengen en laten zien. De eerste dagen laat Washington zich echter nog niet van zijn allermooiste kant zien. We lopen voornamelijk door het bos en de klimmetjes die we moeten doen worden nergens beloond met een mooi uitzicht. Maar dat betekent zeker niet dat het lelijk is! Het voelt soms alsof we door het regenwoud lopen en zien 100 tinten groen voorbij komen. Maar we verlangen toch ook weer naar een glimp van magische bergen.
En die krijgen we! We lopen langs Mt. Adams en krijgen deze prachtige berg van alle kanten en van heel dichtbij te zien. Bergen blijven magisch mooi om naar te kijken. Na Mt. Adams laat ook Mt. Saint Helens zich zien en verschijnt Mt. Rainier (de hoogste berg van Washington) langzaam aan de horizon. We beginnen te zien waarom Washington zo mooi wordt gevonden.
Tussen al het gehike moet er natuurlijk ook gegeten en gedronken worden. Dat begint ook steeds meer onderwerp van gesprek te worden. Wat missen we aan eten, wat gaan we thuis weer eten, wat gaan we eten in het volgende stadje. We worden twee keer verrast met een drankje onderweg en gaan één keer van de trail voor een de nodige boodschappen. Deze keer maar Trout Lake, waar ze zelfs een shuttle hebben rijden 3x per dag. We hebben geluk want dit is wel de laatste dag dat ze rijden zonder dat je ze hoeft te bellen. Één van de tekenen dat we in de achterhoede lopen. Veel mensen zijn naar voren gesprongen na de branden in Noord Californië en Oregon. We zien ook steeds minder PCT’ers onderweg. Het wordt zo steeds meer een ander soort hike dan in de eerste maanden.
Als we aankomen in Trout Lake is er weinig tijd om te genieten van het eten en drinken. We horen namelijk dat er branden zijn in Noord Washington en in Zuid Canada. De trail is dicht vanaf 14 mile voor de finish. Wat een enorme domper om te horen. We weten dat we hier zijn om te genieten van alle mooie natuur en de gave avonturen die we beleven en dat het uiteindelijk niet zou moeten uitmaken waar je na 6 maanden stopt. Maar toch is het moeilijk om zomaar te denken, ok dan lopen we die laatste 14 mile niet. Dus gaan onze denkhelmen op en uiteindelijk hebben we een plan B verzonnen. Als de trail niet meer open gaat, lopen we via een andere weg naar de grens met Canada! We geven ons niet zomaar gewonnen!!
Een klein beetje gerustgesteld starten we met het laatste deel van de sectie, Goat Rocks wilderness. We komen langs één van de mooiste stukken van de PCT (tot nu toe?). We maken wat meters omhoog tot we uitzicht hebben op zowel Mt. Adams, Saint Helens en Renier. Zonder twijfel zetten we hier onze tent op en genieten we van de zonsondergang en opgang. Het is hier onbeschrijfelijk mooi! De volgende dag staat het toetje van de sectie te wachten, Knives edge en de top van Old Snowy. We genieten enorm van dit stuk en beseffen wat een geluk we hebben dat we door dit stuk natuurschoon mogen hiken.
Als er er doorheen zijn, zien we wel dat we wat langzaam waren. Geen probleem normaal gesproken, maar de plek (White pass) waar we moeten resupplyen gaat om 6 uur dicht en is schijnbaar morgen gesloten. We moeten nog 25km lopen in 6 uur. We hiken als gekken naar White pass en komen om iets voor half 6 aan bij de afslag naar de winkel. Gehaald!!
Beautiful Footpath 