PCT Oregon – sectie F – McKenzie Pass naar Mt. Hood highway – 170 km – 20 augustus tot en met 25 augustus
Nadat we zo’n geluk hebben gehad met onze lift uit Sisters is het tijd voor de volgende sectie. We starten waar we gebleven waren, middenin de lava velden. Het is een prachtig gezicht en met op de achtergrond soms the Sisters, Three Fingered Jack en zelfs Mt. Jeffersons af en toe nog spectaculairder. Maar het is wel erg zwaar lopen, dus houden we het deze avond al na 8km voor gezien. Precies aan het einde van de lavavelden vinden we een mooi plekje vanwaaruit het nog precies 10km lopen is naar Big Lake Youth camp. Daar gaan we morgenochtend ontbijten!
Het voelt bijzonder om zomaar een jeugdkamp binnen te wandelen waar tientallen kinderen rondlopen en zomaar aan te schuiven voor het ontbijt. Maar ze hebben op dit kamp zelfs een speciaal PCT huisje ingericht met wasmachine, douches, hikerboxen en stroom. En voor een donatie mag je dus mee-eten. Ontbijt, lunch of diner maakt niet uit. Dus zitten wij om half 9 aan de eieren en wafels tussen de kinderen en hun ouders. Lekker! Dan snel weer de trail op!
Vlak voordat we Sisters in gingen hoorden we dat de laatste fireclosure die nog in de weg stond werd geopend! In deze sectie gaan wij als één van de eerste (legaal) dit gebied door. En wat zijn we blij dat we erdoorheen mogen lopen. Het eerste stuk door Jefferson Wilderness is nog veel verbrand bos en zelfs een best heftige rivercrossing (in vergelijking met wat we eerder hebben gezien). Maar zodra Mt. Jefferson in beeld komt wordt het steeds mooier. Ook wordt het steeds groener en zie we minder van de Lionsheadfire.
Uiteindelijk is het één van de mooiste gebieden waar we doorheen hebben gelopen tot nu toe. We vinden ook een fantastische kampeerplek met Mt. Jefferson als uitzicht. Wat een dag!
Het tweede deel van de oude closure gaat door Mt. Hood National Forest. Hier zie je nog wel heel veel van de brand, dus hier is het vooral focussen op het lopen met als beloning een lunch bij Olallie lake resort. Wat uiteindelijk een lunch van chips en koekjes wordt.. het assortiment is niet zo groot.
Gelukkig hebben we al een volgende lunch in het vooruitschiet, namelijk in Timberline Lodge. Daar willen we wel wat harder voor lopen! En om het te halen moeten we ook wel. Het wordt de laatste dag een kort nachtje. We liggen er laat in en voor het licht is staan we weer op de trail. Maar met het lunchbuffet in het vizier leveren we graag wat slaap in. Nog 23km naar de lodge de laatste ochtend, zouden we het halen voor 12.30u?
Beautiful Footpath 