PCT Californië – sectie J – Sonora Pass naar Echo Lake – 117 km – 3 juli tot en met 10 juli


Het blijft een rare gewoonte, aan de kant van de weg gaan staan, je duim opsteken en hopen dat iemand je mee wilt nemen terwijl je eruitziet alsof je al weken buiten leeft. Maar dat is de manier om als PCT hiker van en naar stadjes te komen. Zo ook naar Kennedy Meadows North. We krijgen een hitch van twee mannen die na een dag vissen op weg waren naar Kennedy Meadows om daar een biertje te halen. Dus als dank voor de lift hebben we ze een biertje aangeboden in de bar. Enigste probleem is dat we een best heftige dag achter de rug hebben, 30km zo snel mogelijk gelopen met iets te weinig pauzes. Dus na dat ene biertje voor Erwin en cocktail voor Suus wankelen we naar de receptie om een nachtje op de camping te boeken. We willen 1 nacht hier blijven en dan doorlopen naar Echo Lake om 3 nachten te slapen in South Lake Tahoe, maar zodra het internet werkt zien we dat kamers in South Lake Tahoe vanaf 250 dollar per nacht gaan voor een simpel motel (daar wil ik minstens een suite voor!!). Dus dan maar 2 hier en Tahoe zien we wel als we er komen.



We mikken op 4 dagen lopen naar Echo Lake vanwaar we naar South Lake Tahoe gaan. We hebben echter power in onze benen en de trail is veel beter te doen dan de eindeloze rotsen in Yosemite dat we in 3 dagen aankomen. Misschien komt het ook door de heerlijke trailmagic die we krijgen vlak nadat we Kennedy Meadows verlaten. Chili en een marshmellow salade en omdat het the 4th of juli is, speciale USA bandana’s! Het landschap is echt zichtbaar en dus ook voelbaar aan het veranderen. Meer groene open vlaktes, bloemen en veel bos. Maar nog steeds mooi! En lekker om op een relaxte manier wat meer kilometers te kunnen maken :)!






In South Lake Tahoe belanden we uiteindelijk op de camping. Hier mogen PCT hikers gratis staan en hebben ze zelfs een plekje gemaakt met een gasplaat om te koken en een gaskampvuur. Het is een enorme camping en Amerikanen weten wel hoe ze moeten kamperen. Campers zo groot dat connexion bussen erbij verbleken en bbq’s waar de beste grillmasters van gaan blozen.

We waren te laat om binnen te eten bij de Mac, dus we dachten we proberen de drive-through. Lukte eerder ook al een keer. Maar daar worden we op harde manier weggestuurd, we krijgen niet eens de kans om te bewegen voor de vrouw al dreigt met de politie. Een beetje geschrokken lopen we weg, maar de manager komt ons dan halen. Met excuses doet ze de deur open zodat we alsnog binnen kunnen eten.
We blijven alsnog 3 nachten in het stadje. Eerste dag gebruiken we voor alle klusjes die we moeten doen. Rits van de tent laten maken (want die gaat niet meer dicht), boodschappen doen, douchen, hetzelfde verhaal als in elk stadje. De tweede dag voelt als een vakantie dag. We lopen langs het meer tussen hordes toeristen, drinken ijskoffies en bezoeken het deel van de stad dat ligt in Nevada. Dat betekent casino’s! Super grappig om eventjes het Hard Rock hotel in te duiken en kijken of we van 10 dollar misschien de rest van onze trip kunnen bekostigen ;). Helaas moeten we het blijven doen met wat we al gespaard hebben.



Waar we op de trail niet veel beeractiviteiten zien. Is het raak op de camping. Midden in de nacht worden we wakker van iets dat aan de bearbox rammelt, vervolgens horen we blikjes van tafel vallen en dan gaat er een autoalarm af. Erwin gaat later even naar het toilet en ziet een man de chaos opruimen van een beer die heeft huisgehouden. Een paar uur later worden we wakker van iemand die keihard schreeuwt. Achteraf iemand die lag te cowboycampen (slapen zonder je tent) en die wakker werd van een beer die boven zijn gezicht hing. Daar zou ik ook van gaan gillen. Ook de reden waarom wij onze bearcanisters gewoon bij ons houden tot aan Washington!
Uitgerust zijn we klaar voor North California waar we meer kilometers willen gaan lopen, maar dat is voor de volgende blog!


