Beautiful Footpath

PCT Californië – sectie H – Mt Whitney tot Toulumne Meadows – 279 km – 10 juni tot en met 28 juni

Wat een sectie hebben we inmiddels achter de rug, de langste tot nu toe en ook absoluut niet de minste. Niet qua moeilijkheid en zeker niet qua mooiheid. Mt. Whitney beklimmen betekende namelijk het begin van de Sierra Nevada, misschien wel één van de mooiste secties van de PCT. In ieder geval de sectie waar alle PCT’ers naar uitkijken en misschien ook wel een beetje tegenop kijken.

Iedereen zegt het: straks in de Sierra’s gaan je dagelijkse kilometers naar beneden en je voedselinname omhoog. En we merken het bijna direct. Het wordt moeilijker onze inmiddels standaard minimale kilometers te halen. Bijna elke dag staat er een pas van boven de 3000 meter op het programma, het klimmen wordt steiler, het pad rotsiger en technischer, de hoogte maakt het klimmen zwaarder en zowel op en neer merken we dat de kilometers veel langzamer gaan dan voorheen. Maar de voornaamste reden dat het langzamer gaat is de schoonheid van de omgeving. Elke pas die we overklimmen is nog mooier dan de ander, elk bergmeer nog verleidelijker om even bij de stoppen (of te zwemmen) en je wilt elke 2 stappen stoppen om een foto te nemen. De woestijn was fantastisch en bijzonder mooi, maar de uitzichten hier zijn adembenemend.

Ook zien we steeds meer beesten, kleintjes zoals chipmunks (honderden en altijd opzoek naar eten), iets grotere zoals marmotten (wat een grappige beestjes!) en hele grote, namelijk de kont van een beer die net de bosjes in rent. Het bewijs dat we onze bearcanister niet voor niets meedragen! Ook zien we super veel herten grazen in de meadows, wat een prachtige beesten zijn dat!

In totaal lopen we over 8 passen tot Toulumne Meadows. Elke keer is het uitzicht weer verassend. Om ze allemaal te beschrijven wordt veel te lang, maar de onderste twee zijn misschien de bijzonderste van deze sectie.

Naast het hiken, klimmen en dalen zijn er ook een paar momenten om even te relaxen, lekker te eten en te socialisen. We stoppen maar liefst 3 nachten in Bishop en 2 nachten in Vermillion Valley Resort. Bishop bereiken we door een omweg over Kearsage Pass en als we er zijn moeten we zo veel doen (kapper voor Erwin, nieuwe broek voor Suus, tentritsen schoonmaken en insmeren, boodschappen etc) en is het onverwachts gezellig met Bugs en The Dude in The Brewery dat we onze oorspronkelijke 1 nacht verlengen met 2 extra nachten. En we hebben er van genoten! Wat een leuk stadje om even een paar dagen bij te komen! Het betekent wel dat we of later in VVR aan zullen komen of sneller/meer moeten lopen. We proberen het laatste maar het wordt het eerste. Erwin mist voor het eerst live de Formule 1.

In VVR (een restaurant met klein winkeltje en wat hutjes waar we mogen kamperen) blijven we ook een nachtje extra omdat het weer is omgeslagen. Donkere wolken en koude wind zijn al dagen onze metgezellen, sommige hebben zelfs sneeuw gehad, maar wij zijn steeds laag als de wolken zich laten zien en hebben steeds geluk. Tot de dag dat we weg willen, het regent en onweert dus besluiten we een nachtje extra te pakken. Wat goed uitpakt, ‘s avonds wordt het weer extra gezellig! Helaas onweert het de volgende ochtend weer, maar nu geen excuses meer en terug naar de trail! Op naar een hamburger in Red Meadows en een mini resuply om uiteindelijk Touloumne Meadows store in Yosemite te halen.

Bij het oversteken van de Donohue pass, lopen we Yosemite National Park binnen. Yosemite is prachtig en je ziet het landschap langzaam veranderen naarmate we verder het park inlopen: ander soortige en meer rotsen, grotere valleien. We nemen ons voor om zeker terug te komen om Yosemite goed te bezoeken. Deze sectie lopen we een klein stukje in Yosemite naar de Toulumne Meadows store. Op naar de laatste stukken van de Sierra’s en uiteindelijk North California, maar dat allemaal voor later!